SICILIA BEDDA (puisia inedita)
Sicilia mia, ti vuogghiu ‘beni assai,
‘ppì li biddizzi
tuoi, di summu pararisu,
c’ammalianu la ‘genti, di tutti li paisi.
Sì ‘nà ‘ncantevuli ‘riggina, ‘mienzu a lu mari,
sdraiata ‘ntà nu liettu,
a ‘forma ri tribbuolu,
ti lass’accarizzari ro vientu, ro suli
e ‘dò mari.
Muncibeddu
t’ammira e ‘sì ‘nnì cumpiaci,
ri tuttu stù tò fascinu,
di granni meravigghi,
sbuffannu
‘ppì lu cielu, trisori di faiddi.
U suli assuma a galla, ro mari Pachinisi,
‘mentri li piscatura,
arricugghiennusi li riti,
prianu a lu Santu Diu, ‘dì truvarli chini.
Li campagni sù ‘mprignati di ciauru nustranu:
ciliegginu,
cantalupi, piridda e frutta
staggiunali.
Sicilia sì la
‘riggina di lu mari,
e ti ‘nnì ‘puoi vantari!