SICILIA BEDDA
Sicilia mia, ti vuogghiu tantu ‘bbeni,
‘ppì li biddizzi tuoi, di summu pararisu,
c’ammalianu la ‘genti ri tutti li paisi.
Sì ‘nà ‘ncantevuli ‘riggina ‘mmienzu o mari,
sdraiata ‘ntà nu liettu a ‘forma ri tribbuolu.
Ti lassi accarizzari ro suli, ro vientu e lu mari.
Muncibeddu t’ammira e ‘sì ‘nnì ‘godi,
viriennu li tò
biddizzi e li tò’ meravigghi,
e ‘rirri e sbuffa ‘ncielu trisori di faiddi.
U suli assuma a galla ro
mari di Pachinu,
tingiennu li vigneti, d’oru supraffinu.
I vignignatura all’antu, cuogghiunu racina.
I campagni sù’ tutti ‘mprignati ri ciauru nustranu:
di ciliegginu, cantalupa,
piridda e frutta di staggiuni.
Sicilia sì la ‘riggina
di lu mari, e ti ‘nnì
puoi vantari!