Un'altra del Belli:

990. La fiko

De l’ regantaro malgraux la parolo,

fikadon mi tre sxatas, kun trankvilo,

putinojn mi elsercxas per lumilo,

kaj mi rigardas ilin kun bonvolo

Cxu ne fikas birdar’ en karakolo?

cxu ne fikas, fugxinte de l’ kaptilo

la fisxoj en la mar’? do mia stilo,

estas fikado gaja, sen kontrolo.

Ke Dio al mi donis cxi ludilon

signifas ke finfine Li kontentas

ke al viro gxi portu ja utilon.

Cxu estas peko? Nu, mi cxiam estas

preta por konfesad’ kaj mi tuj pentas

por pacigxi kun Di’ je l’ tago festa.

      Terni, 20an de oktobro 1833

990. Lo scortico 1

      Dichi  quer che jje  pare chi ggoverna,

a mmé mme piasce de fregà, ccompare;

e le puttane me sò ttante  care,

che le vado a scavà cco la lenterna.

      Nun fregheno l’uscelli all’ari’esterna?

nun fregheno li pessci in fonn’ar mare?

dunque io vojjo fregà cquanto me pare,

e ffregamme  si mmai  la vit’eterna.

       Mentre ch’Iddio m’ha ddato sto negozzio,

è sseggno che jj’aggarba in concrusione

ch’io lo maneggi e nnun lo tienghi in ozzio.

      Ma ssii  peccato: ebbè? ssò  ssempre leste

’na bbona confessione e ccummuggnone

pe ffà ppasce co Ddio tutte le feste.

Terni, 20 ottobre 1833