La manpremo
Premi strikte al iu ajn la manon,
Tutcerte tre malsana moro estas,
Eble povas okazi, ke vi festas
Spionon aǔ ŝteliston... ĉarlatanon...
Plie, man’, seka aǔ ŝvita, gestas,
Kaj, se porkaĵo tuŝas en kabano,
mikrobon ĝi enhavas de malsano,
Kiu eniras buŝe kaj infestas.
Per salut’ romiana, sen manpero,
Oni gajnadas iom higiene,
krome ne estas iu ajn danĝero
Ĉar gesto diras al ĉiuj substance
“amikoj esta ni... amu senpene...”
Sed tamen restu vi, konvendistance!”
La stretta de mano
Quella de da la mano a chicchessia
Nun è certo un’usanza troppo bella
Te po succede ch’hai da strigne quella
D’un ladro, d’un buffone o d’una spia.
Deppiù la mano, asciutta o sudarella,
quanno hai toccato quarche porcheria
contiè er bacillo d’una malattia
che t’entra in bocca e va ne le budella.
Invece a salutà romanamente
Ce se guadagna un tanto co l’iggiene
Eppoi nun c’è pericolo de gnente.
Perce la mossa te viè a di’ in sostanza
“Semo amiconi... se volemo bbene...
Ma restamo a na debbita distanza
La promenanta muzikisto
Li venis ĉe gastejo senofteco,
por skrapi violonon kun turmento
ludante “Trovatore”-n sen talento
aǔ raspi iun ajn operan pecon
Okazis iun nokton, ke kliento
Diris lin: “nun sufiĉas kun la speco
De muzik’, kiun vi faras sen deco
Foriru! Aǔ vi estu en silento.
Audante tiujn vortojn, la ludisto,
kiu aldone estis ruzegulo,
komencis ludi l’himnon de faŝisto.
Tial la klientul’, sen tro da pompo,
levis manon de si al la postulo
mallaǔte diris li “jen lasta trompo”
Er sonatore ambulante
Ogni tanto veniva in trattoria
Pe’ sonà quer violino strappacore,
e quanno nun raschiava er trovatore
martirizzava la cavalleria
successe na sera, un’avventore
je disse “Basta co sta zinfonia”
perchè c’hai rotto l’anima va via
sempre na lagna! Brutto scocciatore!
Ner senti’ ‘ste parole er violinista
Radica vera de baron futtuto
Je ‘ncominciò a sonà l’inno fascista.
Allora l’avventore, rassegnato,
arzò la mano in segno se saluto
ma sottovoce disse”m’hai fregato
Offline 
Invia email