G. BELLI

LA SANTA CONFESSIONE                          

Avessi fatto ar monno ancora ppiú               

De tutto er bene che ppò ffasse cqui;         

Fussi un zanto, una cosa da stordí,           

Fussi un mostro infernale de vertú;             

Maggnete, fijjo mio, lecchete tu        

’Na fetta de salame er venardí,         

 bbona notte: hai tempo a ffà e a ddí:  

Se va a ffà le bbrasciole a Bberzebbú.

Ringrazziamo però la bbonità            

De Ddio, ché ppuro er vicoletto sc’è    

Pe ffà ppeccati in pasce e ccarità.     

Basta ’ggnitanto d’annà a ffà ccescé    

In cuella grattacascia che sta llà,     

Eppoi te sarvi si scannassi un Re.      

LA SANKTA KONFESO

Se en la mond’ farintus vi ecx pli

Ol cxia bon’ farebla sur la ter’;

Se sanktulo vi estus ja en ver’

Kaj virtega trans cxia fantazi’,

Tamen se vi leketos, mia fil’,

trancxajxon de salam’ en fastvesper’,

nu, vi estos jam preta por l’Infer

pro malobeo al la vol’ de Di’.

Sed danki povas ni al korkompat’

De Li’, cxar elirvojo restas plu

por peki en piec’ kaj karitat’.

Suficxas ja flustreti pri cxu-cxu 

genue cxe l’ konfesa aparat’

kaj vi purigxos de l’ anim-polu’.

11an de decembro 1831