1250. L’ASSCIUTTA DER 34

C’è antro da penzà cche a ffà li pianti       

perché nnun piove in nell’Agro-romano,        

perché la secca manna a mmale er grano, 

e pperché mmoriremo tutti quanti.       

Questi sò ttutti guai pe l’iggnoranti.        

Quello che ddeve affrigge oggni cristiano     

è cch’er Zagro Colleggio nun è ssano          

e ccià ttredisci Titoli vacanti.              

Su’ Santità vorebbe provedelli,               

ma, ffra ttanti prelati, indove azzecchi      

pe ddà le teste a ttredisci cappelli?         

Però, cquanno de mejjo nun ze trovi,          

in ner pesà li cardinali vecchi               

la sc’è da pijjà ccoraggio pe li novi.        

LA SEKECO DE LA JARO 34

Alion faru ol ploracxan krion

pro  ke ne pluvas  en kampar’ romana,

ke igxas pro sekec’ la gren’ malsana

kaj ke por mangx’ havos ni plu nenion.

Nur malkleruloj zorgas pri cxi tio.

Sed afliktigxu cxiu hom’ kristana,

ke je segxoj dek tri restas ne plena,

la kardinala Sankta Kolegio.

Gxi estas ja de l’ Papo en la celoj,

sed kiel inter prelatar’ diveni

la tauxgajn kapojn por dek tri cxapeloj?

Tamen, se de l’ sercxado tra l’ malnovaj

ne povas da pli bonaj nun alveni,

oni kuragxu per kread’  de  novaj.