Ho preso nota della traduzione di Umberto Broccatelli del sonetto "Chi va la notte, va a la morte".
Sono contento che Umberto abbia ripreso le traduzioni; peccato solo che il sonetto sia stato gi tradotto da Gaudenzio Pisoni (vedi sotto). Non sarebbe meglio - dico sommessamente - rivolgere lattenzione a sonetti ancora non tradotti?
Cordialmente
Antonio De Salvo
KIU NOKTE VAGAS, MORTEN IRAS
Kiaj la akcidentoj! Jen rakonto
pri mi, dum nokto de infera stato,
venanta, lau "Fendita Kapo" strato,
de ^sia domo, haste, post renkonto.
Apud palaco Dorja, dum al monto
mi mar^sas de Mari en Viol-lato,
glite mi falas kun krist-granda bato
de mia kapo ^ce l memoro-fonto.
Dum mi ku^sas ^gislarme suferanta
kaj grandapene nur silabojn vortas
alvenas kale^sego eleganta.
"Haltu!" servista kri abrupte fortas;
sed el kale^so venas vo^co vanta:
"Antauen, do! kaj mortu kiu mortas".
Giuseppe Gioachino Belli, trad. Gaudenzio Pisoni
(el "Elektitaj sonetoj de G. G. Belli")
Da:
itala-kulturo-en-esperanto@yahoogroups.com
[mailto:itala-kulturo-en-esperanto@yahoogroups.com] Per conto di Umberto Broccatelli
Inviato: venerd 5 agosto 2005
18.11
A: ITALA KULTURO
Oggetto:
[itala-kulturo-en-esperanto] Chi va la notte, va a la morte
G. G. Belli - 363 - Chi va la notte, va a la morte
Come s lle disgrazzie! Ecco l'istoria:
co cquell'infern'uperto de nottata
me ne tornavo da Testa-spaccata 1
a ssett'ora indov'abbita Vittoria.
Come ll ppropio dar palazzo Doria
s ppe ssal Ssanta Maria 'nviolata, 2
scivolo, e tte do un cristo de cascata,
e bbatto apparteddietro la momoria. 3
Stavo pe tterra a ppiagne a vvita mozza, 4
quanno c'una carrozza da Signore
me pass accanto a ppasso de bbarrozza. 5
"Ferma", strill ar cucchiero un
zervitore;
ma un voscino ch'esc da la carrozza
je disse: "Avanti, al: cchi mmore more".
21 gennaio 1832
Kiu iras nokte, iras morten
Okazas malfelicxoj! jen la frapo:
tra tiu malfermita strat-ruino
mi revenis de l' dom' de Viktorino
je la sepa el la "Rompita Kapo" (1).
Sed kiam preter Dorja pordoklapo
mi supreniras al "la Sanktulino" (2),
mi glite falas vole de l' destino
kaj memorujon (3) batas sen eskapo.
Surtere kusxis mi kun plor' amara,
kiam pasis kalesxo de ricxulo
apud mi per irado bovocxara.
"Haltu!", vokis kocxeron tuj servulo,
sed eligxis vocxeto tute klara
diranta: "Iru plu, jen la regulo!".
21an de januaro 1832
1 "Via di Testa Spaccata " (strato de
Rompita kapo) estis strato de Romo, poste malaperinta sekve de la malkonstruoj
faritaj por la starigo de la monumento al Viktoro Emanuelo la 2a.
2 Supreniri "al la sanktulino" = supreniri la sxtupojn de la
pregxejo de "Santa Maria in Via Lata"; "Via Lata", nome
"strato largxa" estis la iama nomo de la Korso. La pregxejo trovigxis apud "Palaco Dorja". En 1832 la stratnivelo de la Korso estis tre neregula kaj pli malalta ol la nuntempa.
3 "memorujo" = la malantauxa parto de la kapo, kie trovigxas, laux
ordinara opinio de la tiama popolo la sidejo de la memoro.
Umberto BROCCATELLI
VIa G. Brodolini 10 - 00139 Roma
tel. +39 0687135019
Nuovo indirizzo Nova retadreso:
ubroccatelli@...
Invia email
